BesT FrieNdS

รู้ อีกไม่นานพวกเราคงจะต้องเหินห่างไกล
ต่างคนก็ต่างไปตามสายทางที่เลือกเดิน
เรา อาจจะเจอเรื่องใดๆที่ไม่เคยพบเจอ
สุขสมใจหรือว่าอาจจะเหนื่อยจนเดินไม่ไหว

อยากขอให้เธอช่วยจดจำถ้อยคำนี้ให้ขึ้นใจ
ว่าอย่างน้อยต่อจากนี้ เธอจะมีฉันตลอดไป
ไม่ว่าชีวิตของเธอนั้นจะต้องเจอะเจอเรื่องราวเช่นใด
แต่อย่างน้อยเพื่อนคนนี้ นั้นพร้อมจะเข้าใจ
และก็พร้อมจะเดินข้างเธอจนสุดทาง ไม่ว่าจะเจออะไร

อย่างน้อยต่อจากนี้ เธอจะมีฉันตลอดไป
ไม่ว่าชีวิตของเธอนั้นจะต้องเจอะเจอเรื่องราวเช่นใด
อย่างน้อยเพื่อนคนนี้ นั้นพร้อมจะเข้าใจ
และก็พร้อมจะเดินข้างเธอจนสุดทาง ไม่ว่าจะเจออะไร
และฉันพร้อมจะเดินข้างเธอจนสุดทาง ไม่ว่าจะเป็นยังไง

 รักกันให้มากขึ้นเรื่อยๆ

และ

 รักกันแบบนี้ตลอดไปนะเพื่อนๆ

>>> Girl~GanG แสนซน <<<

 “ความรัก” ไม่ต้องการสิ่งใดตอบแทน
แต่ในเมื่อวันนี้... มีแต่เพียงคำว่า "รัก"
"รัก” ที่ให้ไปหมดทั้งหัวใจ

... ดูเหมือนว่า... 
ไม่เคยมีค่า... ในความรู้สึกของคนที่เรารักเลย
ไม่มีโอกาส... ที่จะได้หวังในสิ่งที่ปรารถนา
ไม่มีสิทธิ์... แม้แต่จะคิดว่าจะได้รับ “ความรัก” จากเค้า

แล้วจะมีประโยชน์อะไร
ในเมื่อ... รักแล้ว... มีแต่ช้ำ!!

ช่วงเวลา แห่งการรอคอยใครสักคน. . .

การรอคอย เป็นเรื่องที่ทรมาน
โดยเฉพาะ . . . การรอคอยที่ จะกลับมาพบกัน
หรือรอคอย ใครสักคน ที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน
ยิ่งรอ  . . . ยิ่งเหมือนเข็มนาฬิกา เดินช้าเท่าตัว
จากเวลาที่นานอยู่แล้ว ก็ดูเหมือนยิ่งนานกว่าเดิม

และการดำเนินชีวิต ระหว่างการรอคอยนั้น
ก็มีตัวแปรมากมาย ที่จะทำให้คนเปลี่ยนไปอยู่ทุกขณะ
เพราะทุกคนมีพื้นฐานความเหงา และโดดเดี่ยวอยู่ในตัวเอง
. . . พอๆ กับความอ่อนไหว

แต่ก็เป็นโอกาสดี . . .  ที่จะให้ระยะทาง เป็นเครื่องวัดความรู้สึก
พิสูจน์ความแข็มแรง . . . ของความรัก
โดยวัดจากการกระทำ ความเสมอต้นเสมอปลาย
และความอดทนด้วยเงื่อนไข ของความลำบากแห่งกาลเวลา
และตัดสินว่า . . . การรอคอยจะคุ้มค่าหรือไม่ กับการอยู่ห่างกัน

 ต่างคนต่างก็ต้องทำใจให้เข้มแข็ง กับอารมณ์ต่างๆ ที่คอยรบกวน
และคอยชักจูง ออกนอกลู่นอกทาง
เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่าย ที่วันหนึ่ง เราพบว่า . . .
 คนคนหนึ่ง คือ . . .  คนที่ชีวิตเราตามหามาตลอด
ใครสักคน . . . ที่เป็นได้อย่างที่เราฝัน มันไม่ใช่เรื่องง่าย
 และคนที่จะฝ่าฝัน กับการบีบคั้นแห่ง การรอคอย  . . .
. . . กลับมาหาเราได้ ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดา

เพราะฉะนั้น ย่อมหมายถึง . . .
ความรู้สึกที่เขามีอยู่ . . . ก็คงไม่ได้ธรรมดา
ที่สามารถรอคอยได้อย่างไม่น่าเชื่อ  . . .
และเมื่อถึงเวลานั้น  . . . สิ่งที่รอคอย ย่อมเกิดค่ามหาศาล

ชีวิต . . . จึงจำเป็น ต้องรอคอยใครสักคนให้ได้
หากว่าเป็นใครสักคน  . . . ที่มีค่าแก่การรอคอย
  . . . แต่หากรอคอยแล้ว มีแต่ทำให้คุณเจ็บ และเจ็บ
ก็สู้อย่ารอ   . . . จะดีกว่า   . . .

นานแล้ว... ที่นั่งอยู่ตรงนี้...
นานแล้ว... ที่ได้แต่กอดตัวเอง
นานแล้ว... ที่มองคนเดินผ่านไปมา
นานแล้ว... ที่ไม่กล้าเผชิญอะไรต่อมิอะไร
นานแล้ว... ที่เหงาและเดียวดาย
และนานแล้ว... ที่ไม่กล้าจะรักใครอีก

นั่งอยู่ที่เดิมที่เคยล้มลง เคยเจ็บอยู่คนเดียว
ไม่กล้าลุก เพราะ... กลัวจะเจ็บถ้ายืนอยู่คนเดียว
และหวังว่าจะมีมือสักมือ ที่จะช่วยฉุดเราขึ้นไป
แต่... ก็กลัวว่าเขาอาจจะผลักเราล้มอีกก็ได้ กลัวๆๆ... ไม่กล้า

วันนี้คิดทบทวนทุกอย่างที่ผ่านมา
เจ็บ... ที่เคยรู้สึก ไม่มีแล้ว ไม่รู้สึกแล้ว
เวลามันช่วยบรรเทา และใจเราก็เข้มแข็งขึ้นด้วย
ก็แค่จำได้ว่าเคยเจ็บมากแค่ไหนเท่านั้น

เงยหน้าขึ้นได้เพราะตาไม่บวมแล้ว
เพราะก็หยุดร้องไห้ไปตั้งนานแล้ว
เห็นหนทางข้างหน้ายังอีกไกล ...
"แล้วฉันจะมานั่งทำไรอยู่เนี่ย ทางฉันก็มี ทำไมต้องมานั่งให้เสียเวลาไปเรื่อยๆ ล่ะ"
ในเมื่อเส้นทางที่มองเห็นคือทางของเรา จะไปกลัวใครเข้ามาทำร้าย
ถ้าไม่ใช่เพราะเรามัวแต่คอยระแวงเดินสะดุดไปเอง

ถึงทางเดินที่ก่อนจะล้ม มีใครอีกคนเดินร่วมทางมาด้วยก็เถอะ
แต่ในเมื่อเราล้มอยู่อย่างนี้ เขาก็คงเดินไปไกลแล้ว
ไม่ได้!! ไม่ใช่จะรีบเดินตามไปหรอก
แต่จะเดินแซงให้ได้... คอยดู

ลุกขึ้นได้ปาดคราบน้ำตา เดินไปคนเดียว...
ถึงไม่มีใครเดินร่วมทางก็ไม่เป็นไร
เดินคนเดียวตอนนี้คงสบายใจกว่าเยอะ
ก็เรายืนได้ด้วยขาตัวเองแล้วนี้ จะไปหยุดกับความรู้สึกแย่ๆ นั้นทำไม
สู้เดินหาความสุข แล้วรักษาให้มันอยู่กับเรานานๆ ดีกว่า

ถึงจะมีเหงาบ้าง ท้อแท้บ้าง
แต่ถ้าคิดว่าใครสักคน ก็รอเราอยู่ที่ปลายทาง...
ที่อาจจะยังมองไม่เห็น
เท่านี้... ความหวังก็ช่วยพยุงให้เราเดินไปได้ไกลเชียวล่ะ!!

แค่เพียงใครสักคนที่เข้าใจ  . . .

แม้ว่า . . . วันนี้ อาจไม่เป็นคนรักกัน
และแม้ว่า . . . ในวันนี้ เป็นเพียงคนรู้จักกัน
แต่ . . . สิ่งหนึ่งที่ไม่อาจห้ามได้ คือ ความคิดถึงที่มีอยู่
มันไม่อาจจางหายได้ ใน วันนี้ หรือพรุ่งนี้ . . .

ฉันจะไม่ร้องไม่ขอ แต่ . . . คงเสียใจ ยากที่จะลืม
ในวันนี้  . . . ถึงแม้จะไม่มีเธอ
แต่ . . . ฉันยังคงเหลือ หัวใจของฉันอยู่
ฉันจะดำรง และยังคงชีวิตนี้อยู่ . . . อยู่เพื่อตัวเอง
จะเข้มแข็ง เดินด้วย 2 เท้า ของฉัน ต่อไป . . .

แต่ . . . จะขอ อนุญาต คิดถึง เธอนะ
เพราะหากจะรู้สึก คิดถึงใครสักคนนั้น . . .
 แม้ว่า ในวันนี้  . . . ยังไม่ใช่คนรักของฉัน เลยก็ตามที
แต่คงไม่เป็นไรใช่ไหม . . . ที่จะขอคิดถึงเธอ

หากจะขอ . . . เพียงให้ เขาเป็นคนที่ฉันรัก และอยู่ ในหัวใจ
เพียงแค่ . . . ให้ ใจได้แค่คิดถึง
สำหรับวันนี้ และวันหนึ่ง ก็พอ . . . แค่นี้จริง ๆ
และเธอก็จะอยู่ในใจฉัน  . . .  ตลอดไป  . . .

เพราะเธอหรือเปล่าที่ทำให้ท้องฟ้าสดใส
เพราะเธอหรือเปล่าที่ทำให้ตะวันสาดแสง
เพราะเธอหรือเปล่าที่ทำให้ทะเลสีคราม
เพราะเธอหรือเปล่าที่ทำให้ดอกไม้งดงาม
อาจเป็นเพราะเธอที่ทำให้ทุกสิ่งที่เป็นไป
ตะวันยังคงสาดแสง ท้องฟ้ายังคงสดใส
กลิ่นหอมดอกไม้ ทะเลงดงาม ไม่เกี่ยวกับเธอ
เมื่อไม่มีเธอทุกสิ่งยังคงงดงาม
รักยังคงอยู่ ดั่งดอกไม้ยังคงอยู่
เพื่อรอใครซักคนที่เขารักเรา...รักเราจริงๆ

-------------------------------------------------------------------